Stanisław Lem, jeden z najchętniej tłumaczonych na obce języki polskich twórców, reprezentował przede wszystkim gatunek science-fiction. W swych utworach poruszał takie tematy, jak kryzys antropocentryzmu, poznawcze ograniczenia nakładane na kulturę, niemożliwość nawiązania dialogu i zawodność metod interpretacji tekstów kultury, w tym tekstów literackich oraz prób wyjaśniania istnienia człowieka w świecie.

Powieść Solaris uważana jest powszechnie za najwybitniejsze osiągnięcie pisarstwa fantastyczno-naukowego Stanisława Lema. W swoim gatunku zajmuje ona miejsce, jakiego nie dostąpiło bodaj żadne inne polskie dzieło literackie: uważana jest za utwór klasyczny, wymieniana w najbardziej podstawowych kompendiach dotyczących literatury science fiction - obok dzieł Wellsa, Stapledona czy Dicka. Autorowi udało się udało się nie tylko stworzyć najoryginalniejszą wizję Obcego, jaką zna światowa science fiction, ale też najciekawiej, w sposób najbardziej emocjonujący, przedstawić dramat poznania i jego uwikłanie w literaturę, w nieodłączne dla ludzkiej kultury snucie opowieści (A. Smuszkiewicz, s. 55 i nast.).

Powieść ukazała się niedługo przed Powrotem do gwiazd. Powstawała w latach 1956-1960. Została przetłumaczona na wiele obcych języków. Dodatkowo sławę powieści zapewniły filmy, których scenariusz powstał w oparciu o Solaris. Dwie najważniejsze adaptacje to dzieła Andrieja Tarkowskiego z roku 1972 oraz Stevena Soderbergha z roku 2002. Trzecią, znaną nielicznemu gronu, wyreżyserował Boris Nirenburg.
Po ekranizacji Stanisław Lem powiedział: „Science fiction zakłada niemal zawsze, że jeżeli nawet Inny, którego spotykamy, prowadzi jakąś grę, to my jej reguły prędzej czy później zrozumiemy [...]. Ja natomiast pragnąłem zamurować wszystkie ścieżki rozumowania wiodące do uczłowieczenia Istoty, jaką jest solaryjski ocean, aby się okazało, ze kontakt z nią nie daje się zrealizować na sposób międzyludzki, choć równocześnie w jakiś dziwny, inny sposób zachodzi”.


Solaris rozgrywa się w odległej przyszłości, jednak w treści nie padają konkretne daty. Wiemy jedynie, że odkrycie i badania odległej planety trwają od dziesiątków lat. Miejscem jest Stacja na znacznie oddalonej od Ziemi planecie Solaris. Dowiadujemy się o tym pod koniec powieści, kiedy okazuje się, że przekazanie raportu o wydarzeniach na Stacji będzie trwało kilka tygodni. Mimo umieszczenia wydarzeń w odległej perspektywie czasowej, Lem nie skupia się na technicznym wyposażeniu, a biblioteka z książkami w wersji papierowej nawet w dzisiejszej dobie Internetu jest anachronizmem.

Mapa serwisu: