Solaris – streszczenie w pigułce - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Przybysz
Główny bohater Kelvin przybywa z Ziemi na Stację kosmiczną położoną na obcej planecie Solaris. Nie wita go nikt. Wewnątrz spotyka cybernetyka Snauta, który informuje go o śmierci dowódcy Gibariana i przestrzega przed dziwnymi istotami, które może ujrzeć na Stacji.

Solaryści
Po odświeżeniu Kelvin przegląda dobrze mu znaną monografię Solaris. Dowiadujemy się, kiedy odkryto planetę, a także w jaki sposób ją badano i co stwierdzono. Wieloletnie badania różnych ekspedycji przyniosły wiele teorii na temat istoty planety. Jak dotąd nie udało się porozumieć z oceanem, który uważano za jedynego mieszkańca planety. W drodze do Snauta bohater zagląda do pomieszczenia zmarłego kapitana, gdzie widzi porozrzucane sprzęty.

Goście
Gibarian pozostawił Kelvinowi list oraz nagranie. Zmierzając do radiostacji, bohater mija czarnoskórą kobietę. Ze Snautem rozmawia o dziwnych zjawach, które pojawiły się na Stacji. Dowiaduje się, że Gibarian popełnił samobójstwo.

Sartorius
Kelvin studiuje zapiski z misji na Solaris Andre Bertona. Po jednej z wypraw badawczych na planecie został on uznany za niepoczytalnego. Bohater udał się do laboratorium spotkać się z Sartoriusem. Naukowiec nie chciał go wpuścić, zachowywał się dziwnie, a w zamkniętym pomieszczeniu dało się usłyszeć obecność dziecka. Zaszedł także do chłodni, gdzie obok ciała dowódcy leżała spotkana wcześniej Murzynka. Kelvin podejrzewał, że zwariował, jednak przeprowadzone przez niego badania na sobie nie potwierdziły tego.

Harey
Po obudzeniu bohater zobaczył obok siebie Harey – miłość swego życia, która przed dziesięciu laty popełniła samobójstwo. Nie mógł uwierzyć, że nie śpi. Dziewczyna nie wydawała się realna, jednak przejawiała wszystkie cechy żywej istoty. Mężczyzna postanowił się jej pozbyć – podstępem zaprowadził ją do małego statku kosmicznego i wysłał na orbitę.

„Mały apokryf”
Po powrocie do kabiny zastał tam Snauta. Ten opowiedział, że zjawy takie jak Harey widzą na Stacji wszyscy. Z ich powodu Gibarian popełnił samobójstwo. Nie można się ich w żaden sposób pozbyć, ponieważ wciąż powracają. Snaut uważał je za wytwory podświadomości ludzkiej. Wyraził też negatywną opinię o kosmonautach i ziemskiej cywilizacji. Istot wytworzonych przez planetę nie sposób zabić, regenerują się w błyskawiczny sposób. Zachowują się jak wyobrażenia ludzi o nich. Snaut wręczył mu „Mały apokryf”, który zawierał raporty z przesłuchań Bertona. Po lekturze Kelvin uspokoił się. Nie czuł strachu przed planetą i przyszłością. W nocy znów pojawiła się Harey.

Narada
Po przebudzeniu Harey nie zniknęła. Badanie laboratoryjne wykazało, że niezniszczalna, błyskawicznie regenerująca się „zjawa” złożona była z nicości. Trzej badacze Kelvin, Snaut i Sartorius odbyli naradę przez wideofon. Nazwali zjawy „tworami F”. Uznali że złożone są z wielokrotnie mniejszych od atomów cząsteczek – neutrin. Spotkanie przerwał krzyk Sartoriusa.

Potwory
Kolejnego dnia Harey wciąż była przy Kelvinie. Bohater został poproszony o zdobycie plazmy, która posłużyłaby do eksperymentu służącemu „destabilizacji zjaw”. W bibliotece studiował dawne badania nad naturą planety, między innymi czytał o opisanych „długoniach”, mimoidach” i „symetriadach”. Zastanawiając się nad decyzją Sartoriusa o próbie zniszczenia „gości”, Kelvin postanowił za wszelką cenę ocalić Harey. Sartorius zaproponował dwa eksperymenty – pierwszy polegać miał na przesłaniu planecie wiązki ludzkiej świadomości, drugi na zniszczeniu zjaw poprzez proces anihilacji neutrinów.

Płynny tlen
Harey zaczynała zdawać sobie sprawę, że nie jest zwykłym człowiekiem i zachowywała się dziwnie. Jednej nocy próbowała popełnić samobójstwo zażywając płynny tlen, jednak jej ciało zregenerowało się. Dziewczyna przyznała, że odsłuchała nagranie Gibariana i zrozumiała, że nie jest człowiekiem, a instrumentem. Pragnęła śmierci, jednak Kelvin przekonał, że ją kocha.

Rozmowa
Kelvin opowiedział Snautowi o postępowaniu Harey. Przyznał, że kocha dziewczynę i chce z nią opuścić planetę, jednak ten uważał to za nierealne. Kelvin obawiał się mającego nastąpić eksperymentu z encefalogramem.

Myśliciele
Po przeprowadzeniu eksperymentu Kelvin wraz z Harey udał się do biblioteki. Studiował podział i rozwój hipotez dotyczących Solaris oraz zapiski jednego z autorów podważających możliwość kontaktu z planetą.

Sny
Mimo dwukrotnego powtórzenia eksperymentu w kolejnych dniach nie działo się nic. Naukowcy unikali wzajemnych kontaktów. Kelvin czas spędzał w bibliotece bądź swojej kabinie. W nocy męczyły go nierealne i trudne do opowiedzenia sny. Kolejne tygodnie mijały w ten sam sposób.

Sukces
Kelvin wraz z Harey snuli plany przyszłego życia na Ziemi. Pewnego dnia dziewczyna zniknęła. Okazało się, że poprosiła Snauta o anihilację i nigdy już nie powróci. Kelvin był przede wszystkim wściekły na Solaris, pragnął zniszczyć planetę. Snaut sporządził raport z ich ostatnich odkryć. Wierzył, że kontakt z planeta jest możliwy i pragnął pozostać na Stacji.

Stary mimoid
Odpowiedź na raport miała powrócić za kilka tygodni. Kelvin zastanawiał się gdzie tak naprawdę jest jego dom. Rozmyślał również nad naturą ułomnego boga. Pewnego dnia udał się by po raz pierwszy stanąć na powierzchni mimoidu. Planeta wydawała mu się bliska, nie wierzył, że świadomie pragnęła czyjejś krzywdy. Kolejny tydzień Kelvin zachowywał się nadzwyczaj spokojnie, wciąż czekał na powrót Harey. Wiedział, że olbrzymi ocean nie wzruszy się tragiczną historią dwojga ludzi. Nie miał nadziei na jej powrót, ale żyło w nim oczekiwanie.
Nie wiedział nic trwając w niewzruszonej wierze, że nie minął czas okrutnych cudów.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Solaris – streszczenie szczegółowe
2  Charakterystyka Krisa Kelvina
3  Charakterystyka pozostałych bohaterów Solaris



Komentarze: Solaris – streszczenie w pigułce

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: