Charakterystyka solaryjskiego oceanu
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W powieści Solaris Stanisław Lem opisuje kolejne próby nawiązania kontaktu badaczy z obcą inteligencją, której źródłem jest olbrzymi ocean pokrywający planetę Solaris, amorficzna substancja plazmowa o niezwykłych możliwościach (A. Stoff, s. 49). Autor przedstawia wiele teorii dotyczących istoty oceanu, które badacze, naukowcy, ale i pseudonaukowcy stworzyli podczas trwających dziesięciolecia badań nad planetą. Informuje, że dotychczas nie udało się z nią nawiązać komunikacji. Jedni badacze uważali, że ocean jest na poziomie daleko wykraczającym poza ludzki stan wiedzy i świadomości, inni sugerowali, że galaretowata substancja pozbawiona jest inteligencji czy świadomości. Plazmatyczny ocean jest zdecydowanie ożywiony, jednak co do charakteru procesów nim zachodzących, ich natury, intencji zdania są podzielone:
Gdy jednak biologowie widzieli w nim twór prymitywny - coś w rodzaju gigantycznej zespólni, a więc jak gdyby jedną, spotworniałą w swym wzroście, płynną komórkę (ale nazywali go „formacją prebiologiczną”), która cały glob otoczyła galaretowatym płaszczem, o głębokości sięgającej miejscami kilku mil - to astronomowie i fizycy twierdzili, że musi to być struktura nadzwyczaj wysoko zorganizowana, być może bijąca zawiłością budowy organizmy ziemskie, skoro potrafi w czynny sposób wpływać na kształtowanie orbity planetarnej.


Z czasem z obiektu badań ocean stawał się coraz bardziej partnerem kontaktu, jednak kontaktu niemożliwego. Mimo aktywności „mieszkańca” i wytwarzania przez niego coraz nowych form, których przeznaczenie było zagadką, ludzie nie mogli zgłębić istoty plazmatycznej materii.

Pojawienie się na Stacji „gości”, będących wynikiem syntezy skrawków ludzkiej świadomości potwierdziło jednak niezbicie, że ocean „potrafi” wniknąć w ludzką świadomość powielać ją. Co do jego intencji wśród badaczy na Stacji także nie ma jednego zdania. Pojawienie się „zjaw”, będących częścią traumatycznej pamięci naukowców może być złośliwością ze strony Obcego, ale może być także narzędziem by cierpieniem zmazać poczucie winy, które nie tylko zostało całkowicie zmaterializowane, ale samo cierpi (R. Handke, s. 90).




  Dowiedz się więcej
1  Solaris – streszczenie szczegółowe
2  Stanisław Lem – biografia
3  Najważniejsze cytaty z Solaris



Komentarze
artykuł / utwór: Charakterystyka solaryjskiego oceanu




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: